Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti.
Saatler asırlar gibi geçerken Elif yorgun düşüp kütüphanecinin yanına döndü. "Anlamıyorum," dedi gözyaşları içinde. "Hangisi doğru hayattı? Hangisini seçmeliydim?" Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku
Yazılan bu hikayeyi yoksa üzerinde değişiklik yapmak istediğiniz noktalar var mı? Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü
Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi. "Anlamıyorum," dedi gözyaşları içinde
Gece yarısı kütüphanesi kavramı Matt Haig’in ünlü romanından ilham alan ve yaşam ile ölüm arasındaki o büyülü eşikte geçen derin bir hikayedir. İşte bu atmosferi yansıtan özgün bir öykü:
Gözlerini açtığında odasındaydı. Saat 00:01'i gösteriyordu. Zaman sadece bir dakika ilerlemişti ama Elif için yepyeni bir hayat yeni başlıyordu.
Yaşlı kütüphaneci bilgece gülümsedi ve önündeki bomboş, beyaz kapaklı bir defteri ona uzattı. "Doğru hayat diye bir şey yok Elif. Sadece yaşanacak hayatlar var. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur. Önemli olan nerede olduğun değil, şu an elinde olan hayatı nasıl hissettiğindir."