Etimolojik Tгјrkг§e Sг¶zlгјk - Kelime-kг¶ken Osmanlд±ca

Ömer, İstanbul’un arka sokaklarındaki sahaf dükkanında tozlu bir rafa uzandı. Elinde ağır, deri ciltli bir kitap vardı: .

Sayfalar ilerledikçe hattın estetiği odayı sardı.

Ömer, parmağını kelimesinin üzerinde gezdirdi. Eski Türkçe "könül" biçiminden geliyordu. Sadece bir organ değil, bir cevherdi. Orhun Yazıtları'ndaki vakur duruşu hissetti. Sonra gözü "Efendi" kelimesine çarptı. Rumca "authentēs" kökünden süzülmüştü.